مقاله

واکسینه کردن فرزندان با وقت مشترک

تعامل مثبت از اصول بنیادین “PMT” یا همان آموزش مدیریت رفتار کودکان به والدین در مسیر فرزندپروری است. اصلی بسیار مهم که داشتن وقت مشترک، ارتباط کلامی صحیح و محبت فیزیکی از ارکان آن محسوب می شن. شاید بپرسین منظور از داشتن وقت مشترک چیه؟

اگرچه اغلب والدین اوقاتی در شبانه روز را با فرزندانشان می گذرونن، اما این زمان های کنار هم بودن همیشه به معنای داشتن وقت مشترک در فرزندپروی نیستن.

والدینی را تصور کنین که دختری 8ساله و یک نوزاد شیرخوار داره. بیشتر وقت او به کارهای منزل و رسیدگی به نوزاد تازه متولد شده می گذره. این والد زمان هایی را هم برای رسیدگی به درس های دختر بزرگترش اختصاص می ده اما آیا این زمان ها کافی هستن؟

خیر، چرا که کودکان و نوجوانان نیاز دارن اوقات لذت بخش و شادی را هم در کنار والدین خود تجربه کنن، اوقاتی که ما از آنها به عنوان وقت مشترک نام می بریم و لازمه برقراری تعامل مثبت بین والد و فرزند هستن.

وقت مشترک چیست؟

وقت مشترک برای بچه های 2 تا 12 سال شامل زمان های بازی دو نفره با والد است  اما برای نوجوانان معنای متفاوتی داره. وقت مشترک برای نوجوانان (12 تا 21 سال) در قالب داشتن زمانی دونفره است که با والد خود به فعالیتی مشترک می پردازن، به طور مثال با هم فیلم نگاه می کنن، کیک می پزن یا صحبت می کنن. گاهی هم ممکن است والد و نوجوان با یکدیگر به پیاده روی یا موزه برن یا حتی در مورد مسابقات ورزشی مورد علاقه شان گپ بزنن.

یادمان باشد تنها زمانی نوجوانمان حرف های ما را می شنوه که احساس کنه، برای ما مهمه و ما به حرف و احساس های او اهمیت می دیم و براش زمان می گذاریم. بنابراین باید این محبت و توجه را در رفتار و گفتار به او نشون بدیم و فقط در نقش یک معلم که مدام بایدها و نبایدها را بهش یادآوری می کنه، نباشیم.

اصول کلی داشتن وقت مشترک با فرزند را بشناسیم

خیلی از والدین وقتی صحبت از بازی با هدف گذراندن وقت مشترک و تعامل مثبت در گام های “PMT” می شه، می پرسن:” مگر بازی هایی که در طول شبانه روز با فرزندشان انجام می دن، کافی نیست؟”

واقعیت این است که بازی با هدف وقت مشترک تفاوت هایی مهم با بازی های معمول والدین و فرزندان داره. یکی از اصول اولیه این بازی ها این است که دونفره هستن و باید هرروز در زمان مشخصی آغاز و تمام بشن. زمان این بازیها هم نباید از 20 دقیقه کمتر و ا ز30 دقیقه بیشتر باشه.

یکی دیگر از قواعد این بازی ها این است که فرزند کارگردان آن است و او بازی را هدایت می کنه. در ضمن قوانین و آموزش در این بازی ها جایی ندارن. این بازی ها پر از تشویق هستن و مهمترین هدف از آنها لذت بردن بچه هاست.

در ضمن نه تنها مادرها بلکه پدرها هم باید این وقت مشترک را با فرزندشان داشته باشند، در واقع هر دو والد باید این وقت های مشترک را بسیار جدی بگیرن. یادتان باشه که فرزندتان باید احساس کنه که به شما هم در بازی حسابی خوش می گذره و لذت می برین پس منفعل نباشین وحضور فعالی داشته باشین.

زمان بازی را هم هیچ وقت به شب موکول نکنین چون در آن زمان بچه ها باید کم کم برای استراحت و خواب آماده بشن و بازی کردن درست کمی بعد قبل از ساعت خواب می تونه آنها را حسابی سرحال کنه و باعث بی خوابی آنها بشه.

چرا باید وقت مشترک با فرزندمان داشته باشیم؟

 ارتباط سالم و مستمر والدین با فرزندان نه تنها مسیر پرپیچ و خم فرزند پروری را هموارتر می کنه بلکه گاهی می تونه به اصلاح و بهبود رفتارهای کودک و نوجوان نیز بینجامه. والدین نمی تونن تنها با دستور دادن فرزندان را به مسیر دلخواه خود هدایت کنن چون دراین صورت کودک و نوجوان برای دستیابی به استقلال خودش تلاش می کنه.

اگر والدی سعی کنه، از حربه سختگیری های زیاد و افراطی برای تربیت استفاده کنه، احتمالا فرزندش با مخفی کاری راه هایی برای رهایی از این استبداد پیدا می کنه. شاید هم کلا تسلیم شده و به فردی سرخورده تبدیل بشه که عزت نفس و اعتماد به نفسش خدشه دار شده.

 البته برخی از این بچه ها هم ممکن است ترس را کنار گذاشته و با طغیان و پرخاشگری سعی کنن به خواسته های خود برسن. در این رابطه ناسالم، دو راه در پیش روی والد است.

مسیر نخست؛ سختگیری بیشتر و افزایش احتمال درگیری با فرزند است که پیروزی و موفقیتی در مسیر فرزندپروری نصیب او نخواهد کرد.

راه دوم؛ تسلیم و سکوت است. انتخاب این راه به طور غیرمستقیم پاداشی به قلدری ها و عصیان های فرزند خواهد بود و به او این پیام را می ده که با قلدری و پرخاشگری می تونه به اهدافش برسه که البته این راه انتخاب خوبی در مسیر فرزندپروری نیست.

 اما راه سومی هم وجود داره؛ انتخاب مسیر صحیح و برخوردی سالم و موثر با کودک و نوجوان. مسیری که یکی از شاهراه های آن داشتن وقت مشترک با فرزند است. وقت مشترک، فرصتی برای ترمیم رابطه آسیب دیده والد و فرزند فراهم می کنه و یکی از گام های مهم و اساسی برای آغاز مدیریت رفتار او در فرزندپروری و در صورت نیاز درمان های آتی خواهد بود.

چه بهتر که قبل از خدشه دار شدن رابطه والد-فرزندی و بروز مشکلات رفتاری، به داشتن وقت مشترک با کودک یا نوجوانمان اهمیت داده و وی را در برابر بسیاری از آسیب های رفتاری و روانی واکسینه کنیم. یادمان باشه تا زمانی که نتونیم اوقات مشترک لذت بخشی را با فرزندمان داشته باشیم نمی تونیم به دنیای او وارد بشیم و تا زمانی او را نشنویم او نیز ما را نخواهد شنید.

به عبارت بهتر دو اصل مهم “خوب گوش دادن” و “خوب پاسخ دادن” و همچنین بهره گیری از اصول گفتگوی انعکاسی دریچه هایی هستند به دنیای فرزندان که باعث می شن والدین بتونن رابطه موثرتری با کودک و نوجوان داشته و در نتیجه در مسیر فرزندپروری موفق تر باشن.

یادمان باشه که هریک روز غفلت از داشتن وقت مشترک در مسیر فرزندپروری ، یک گام ما را از فرزندمان و دنیای او دورتر خواهد کرد و هر اندازه این فاصله ها بیشتر شود، ورود به دنیای او و برقراری ارتباط موثر با وی سخت تر خواهد شد. آیا شما با هم دلبندتان وقت مشترک دارین؟ کیفیت این زمان ها چطور است؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *